Donald ή Hillary; Σχόλια και Παρατηρήσεις για τις αμερικανικές εκλογές / Ιωάννης Σ. Λάμπρου

του Ιωάννη Σ. Λάμπρου

elefantaki-vs-gaidaro-usa-elections-1021x574

Στις προσεχείς αμερικανικές προεδρικές εκλογές ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής. Κατάφερε παρά την αντίθεση του κομματικού μηχανισμού να κερδίσει το χρίσμα και χωρίς σημαντική υποστήριξη από προσωπικότητες του χώρου να αντιπαρατεθεί στα ίσια με την πρώην Υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον.

Ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος έχει καταφέρει να καταστεί, σε ένα σημαντικό βαθμό, ο εκφραστής της δυσαρέσκειας του αμερικανικού λαού απέναντι στο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας. Απόδειξη, αν όχι της «εξέγερσης των μαζών», φαινόμενο που ανέλυσε τη δεκαετία του 1930 ο Ortega y Gasset, τουλάχιστον αμφισβήτησης βασικών πορισμάτων της αμερικανικής ελίτ, αξιωματικά, αποδεκτών τις περασμένες δεκαετίες.

Δυσαρέσκεια εναντίον της πολιτικής ορθότητας (συνεχή σχόλια του Ντ.Τραμπ για φεμινίστριες, αλλοδαπούς και ιδιαίτερα Μεξικανούς, μουσουλμάνους).1

Εναντίον της παντοδυναμίας των μεγάλων επιχειρήσεων και της σταδιακής εξαθλίωσης πολλών εκατομμυρίων Αμερικανών μέσω της στασιμότητας των μισθών και των περικοπών κοινωνικών παροχών, της παρουσίας εκατομμυρίων λαθρομεταναστών, της μεταφοράς της παραγωγικής βάσης της χώρας σε χώρες του εξωτερικού, των συνεχών στρατιωτικών επεμβάσεων και της συνεχούς υποβάθμισης των δημόσιων υποδομών. Απέναντι σε μια ελίτ που απαξιωτικά αναφέρεται σε ανθρώπους που εγείρουν εύλογα και θεμιτά ερωτήματα για τα παραπάνω ζητήματα ως χωριάτες (rednecks,), ασήμαντους(flyover states), ακραίους, αμόρφωτους. Άσχετα αν η αποπνικτική παρουσία της φιλελεύθερης πολιτικής ορθότητας στους χώρους των πανεπιστημίων που επιβάλλει συμπεριφορές και νοοτροπίες έχει απονομιμοποιήσει, σε ένα τμήμα του πληθυσμού, την ιδέα της ακαδημαϊκής μόρφωσης.

Απέναντι σε μια ελίτ, για την οποία ο Αμερικάνος ιστορικός Christopher Lasch σημείωσε πως διατηρεί πολλά ελαττώματα της παλιάς αριστοκρατίας χωρίς όμως την αίσθηση χρέους απέναντι στην κοινωνία.

Και απέναντι στην κ. Κλίντον η οποία αποδεικνύοντας την ταύτιση της με την ελίτ της χώρας, χαρακτήρισε τους μισούς υποστηρικτές του Ν. Τραμπ ως αξιοθρήνητους απορρίπτοντας τις ανησυχίες δεκάδων εκατομμυρίων συμπολιτών της για την κατεύθυνση της χώρας τους. 2

Ανάλογη ρητορική χρησιμοποιεί και η εγχώρια μεταπρατική ψευδοελίτ… Εφ’ όσον πολλές δεκάδες εκατομμυρίων Αμερικανών, πολίτες της ισχυρότερης χώρας του κόσμου, δεν μετέχουν των πλεονεκτημάτων της παγκοσμιοποίησης και δυσφορούν με σημαντικές πτυχές της, ας αναλογιστούν κάποιοι συμπατριώτες μας, υπέρμαχοι του ολοένα «ανοίγματος της χώρας» στον έξω κόσμο, το πόσο ευσταθούν αυτά που, πολλά χρόνια, προπαγανδίζουν για τη δική μας χώρα.

Φυσικά, ο κ. Τραμπ, αναπόσπαστο τμήμα, του φιλελεύθερου κατεστημένου της πολιτικής ορθότητας που ο ίδιος καταγγέλλει δεν είναι ο συνεπής και συγκροτημένος πολέμιος της ελίτ της χώρας. Προσωποποίηση της «κουλτούρας του ναρκισσισμού» όπως ανέλυσε ο Christopher Lasch τη δεκαετία του 1970, έχει υπάρξει παραπάνω από μια φορά αντιφατικός. Και σίγουρα η ζωή του, επαγγελματική αλλά και προσωπική, δεν προσιδιάζει στον συντηρητικό οικογενειάρχη. Παραμένει ερώτημα αν, σε περίπτωση κατά την οποία εκλεγεί, ένας άνθρωπος ο οποίος απολάμβανε να ξεστομίζει τη φράση «You Fired» σε τηλεοπτική εκπομπή και οι εργοδοτικές πρακτικές του οποίου στα εργοτάξια των εντυπωσιακών κτηρίων του είναι ακριβώς αυτές οι οποίες περιθωριοποιούν εκατομμύρια Αμερικανών, μπορεί στην πράξη να εκφράσει τις ανησυχίες δεκάδων εκατομμυρίων συμπολιτών του οι οποίοι βρίσκονται στο όριο – και κάτω από αυτό – αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος επαγγελματικά προέρχεται από το τμήμα αυτό της χρηματιστικοποιημένης οικονομίας που έχει συντελέσει στην μεταφορά της αμερικανικής παραγωγικής βάσης στο εξωτερικό. Ο όμιλος Τραμπ ειδικεύεται στην αγορά ακινήτων και στον τομέα των υπηρεσιών ( χρηματοπιστωτικών, τουριστικών, διαγωνισμών ομορφιάς!)

Από την άλλη, η προσωπικότητα του Ντ. Τραμπ και η οικονομική του ανεξαρτησία του επιτρέπουν – στο επίπεδο του υποψήφιου τουλάχιστον – να προωθεί στο δημόσιο διάλογο ζητήματα, για τα οποία το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας έχει ξεκάθαρες θέσεις, αρκετές φορές εναντίον της θέλησης του αμερικανικού λαού. Όταν παλαιότερα ανάλογη προσπάθεια έκαναν άλλοι υποψήφιοι σε εθνικό επίπεδο όπως ο Ραλφ Νάδερ, ήταν πολύ εύκολο για τα ΜΜΕ να τον αγνοήσουν. Στην περίπτωση του πολυεκατομμυριούχου Ντ. Τραμπ αυτό δεν ισχύει. Πρόκειται για κάποιον ο οποίος έχει κερδίσει και έχει απολαύσει τα προνόμια του συστήματος. Ίσως για αυτό οι επιθέσεις εναντίον του – έχοντας ο ίδιος δώσει άφθονες αφορμές – να είναι τόσο έντονες. Σε ποιο βαθμό μπορεί ή θέλει να έρθει σε σύγκρουση με το ίδιο σύστημα που του επέτρεψε να γίνει αυτό που είναι; Και κατά πόσο μπορεί να ελέγξει το θυμό – που ήδη υπάρχει και τεχνηέντως ενισχύει – εκατομμυρίων Αμερικανών με το πολιτικό σύστημα της χώρας τους και που θα συνεχίζει να υφίσταται και μετά τις εκλογές;

Εκλογική διαδικασία

Τα αντίθετα στην υποψηφιότητα του ΜΜΕ συνεχώς προσπαθούν να απονομιμοποιήσουν τα λεγόμενα του και να εντοπίσουν λάθη και αντιφάσεις. Συνήθως τους δίνει πολλές αφορμές. Άλλα όχι πάντα. Οι δηλώσεις του για την αξιοπιστία της εκλογικής διαδικασίας βρίσκουν συμμάχους πέραν από τους υποστηρικτές του.

Το Κέντρο Μπρέναν για τη Δικαιοσύνη του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης συνέταξε μια αναφορά, τον Σεπτέμβριο του 2015, με τίτλο «America’s Voting Machines at Risk».3 Μεταξύ άλλων η έκθεση ανέφερε πως για τις ηλεκτρονικές μηχανές ψηφοφορίες που αγοράστηκαν μετά το 2000 η αναμενόμενη διάρκεια ζωής είναι μεταξύ 10 και 20 ετών με το όριο για τα περισσότερα μηχανήματα να βρίσκεται πλησιέστερα στο 10 παρά στο 20. Σε 14 πολιτείες οι μηχανές χρησιμοποιούνται 15 χρόνια και άνω. Σχεδόν κάθε πολιτεία διαθέτει μηχανήματα, τα οποία πλέον δεν κατασκευάζονται και οι αρμόδιοι δυσκολεύονται να βρουν ανταλλακτικά.

Αν και πολλές μηχανές άρχισαν να χρησιμοποιούνται στην αρχή της περασμένης δεκαετίας, πολλές από αυτές έχουν σχεδιαστεί την δεκαετία του 1990. Υπάρχουν αναφορές από ειδικούς της εκλογικής διαδικασίας ότι σε αρκετές περιπτώσεις οι οθόνες αφής δεν λειτουργούν, με συνέπεια η επιλογή του ψηφοφόρου να μην καταγράφεται και αντίθετα η ψήφος να καταχωρίζεται σε αντίπαλο υποψήφιο. Χωρίς ομοσπονδιακή χρηματοδότηση, οι πλουσιότερες κομητείες θα αντικαταστήσουν τα παλιά μηχανήματα με νέα ενώ οι πιο φτωχές θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τις παλιές.

Παράλληλα, σύμφωνα με άρθρο των Bob Fitrakis και Harvey Wasserman δεν υπάρχει η δυνατότητα να γίνει καταμέτρηση στις ηλεκτρονικές μηχανές με τις οποίες θα ψηφίσει η πλειονότητα των Αμερικανών πολιτών.4 Οι περισσότερες μηχανές ελέγχονται από μια μόνο εταιρία ( ES&S συμφερόντων Warren Buffett ) με τα δικαστήρια να έχουν αποφανθεί ότι το λογισμικό των μηχανημάτων συνιστά αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας απαγορεύοντας την καταμέτρηση των ψήφων από το δημόσιο.

Αξίζει να αναφερθεί ότι στο ίδιο κείμενο αναφέρεται η περίπτωση ενός αξιωματούχου της πολιτειακής κυβέρνησης στο Κάνσας και μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ο οποίος είναι ο συντονιστής ενός προγράμματος υπολογιστή, το οποίο χρησιμοποιείται σε περίπου 24 πολιτείες και το οποίο είναι υπεύθυνο για τη διαγραφή περίπου 2 εκατομμυρίων ψηφοφόρων από τους εκλογικούς καταλόγους στην πολιτεία του Οχάιο.

Τέλος, σύμφωνα με δηλώσεις του J. Christian Adams, δικηγόρου με ειδικότητα στις εκλογικές απάτες, στο δίκτυο Fox, προ ημερών, υπάρχουν 4 εκατομμύρια αποθανόντες ή άτομα που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις και οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους.5

Λαθρομετανάστευση

Σε ότι αφορά την παρουσία εκατομμυρίων λαθρομεταναστών στη χώρα και τις συνέπειες που θα υπάρξουν για την χαρακτήρα αρκετών περιοχών, αν και εκφράζει μη γνήσιο τρόπο την δυσαρέσκεια πολλών συμπατριωτών του, ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων λέει τη μισή αλήθεια.

Ένα σημαντικό τμήμα της λαθρομετανάστευσης οφείλεται στις επιπτώσεις της Βορειοαμερικανικής Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου (NAFTA, υπογραφή Δεκέμβριος 1992, σε ισχύ από 1-01-1994) μεταξύ ΗΠΑ, Μεξικό και Καναδά.

Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της συμφωνίας το περιφερειακό εμπόριο αυξήθηκε από περίπου 290 δισεκατομμύρια $ το 1993 σε περισσότερα από $ 1.1 τρισεκατομμύρια το 2016.

Οι διασυνοριακές επενδύσεις αυξήθηκαν, με τις αμερικανικές Άμεσες Ξένες Επενδύσεις στο Μεξικό να αυξάνονται κατά την ίδια περίοδο από 15 δισεκατομμύρια δολάρια σε περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια. Παράλληλα, η απασχόληση στην μεξικανική αυτοκινητοβιομηχανία αυξήθηκε μεταξύ 120.000 έως 500.000 θέσεις εργασίας.

Παράπονα εκφράζονται, στις ΗΠΑ, από την πλευρά εργατικών ενώσεων λόγω της μεταφοράς εργοστασίων στο Μεξικό και τη συνακόλουθη απώλεια θέσεων εργασίας και τη στασιμότητα στους μισθούς εντός της χώρας. Παράλληλα, σχετικές έρευνες υποστηρίζουν ότι αν και λόγω της NAFTA, 15.000 θέσεις εργασίας χάνονται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, εντούτοις για κάθε μια από αυτές, η οικονομία κερδίζει περίπου 450.000 δολ. με τη μορφή της αύξησης της παραγωγικότητας και μείωσης των τιμών καταναλωτή.

Επίσης, οι επικριτές της συμφωνίας επισημαίνουν ένα ολοένα διευρυνόμενο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, το οποίο το 2014 έφτασε σε 54 δις δολάρια από πλεόνασμα 1.7 δις δολάρια το 1993.Φυσικά, ένα σημαντικό μέρος αυτών των εισαγωγών προέρχεται από εταιρείες αμερικανικών συμφερόντων που έχουν μεταφερθεί στο Μεξικό.

Από την άλλη πλευρά των συνόρων, μεταξύ 1993 και 2013, η μεξικανική οικονομία διευρύνθηκε κατά 1.3 % ενώ οι χώρες της Νότιας Αμερικής γνώριζαν σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Η αναμενόμενη σύγκλιση των μισθών δεν πραγματοποιήθηκε με το βορρά να δέχεται τις αμερικανικές βιομηχανικές επενδύσεις ενώ ο αγροτικός νότος υφίσταται πλήγματα ανίκανος να ανταγωνιστεί τις επιδοτήσεις των αμερικανικών εταιρειών αγροτικών προϊόντων. Ως αποτέλεσμα εκατομμύρια Μεξικάνοι έχασαν τις δουλειές τους. Σύμφωνα με μια έκθεση του Κέντρου Έρευνας Οικονομίας και Πολιτικής (CEPR) σχεδόν 2.000.000 Μεξικάνοι μικροκαλλιεργητές βρέθηκαν εκτός εργασίας ενθαρρύνοντας την παράνομη μετανάστευση -αυτών και των οικογενειών τους – προς τις ΗΠΑ. Η μετανάστευση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, νόμιμης και παράνομης, υπερδιπλασιάστηκε μετά το 1994, κορυφώθηκε το 2007 και ακολούθησε μια μικρή κάμψη μεταξύ 2009 και 2014 (1.000.000Μεξικανοί επέστρεψαν ενώ 870.000 έφτασαν στις ΗΠΑ).6 Υπολογίζεται ότι 500.000 Μεξικάνοι έφταναν στις ΗΠΑ κάθε χρόνο μετά την υπογραφή της συμφωνίας.7

Πέραν των επιπτώσεων στην παράνομη μετανάστευση συνέπειες υπάρχουν και στην διατροφική επάρκεια της χώρας. Αποδεχόμενοι τη θεωρία του συγκριτικού πλεονεκτήματος , οι Μεξικάνοι έδωσαν έμφαση στην καλλιέργεια τροπικών φρούτων εις βάρος του βασικού είδους διατροφής, το καλαμπόκι. Αποτέλεσμα ήταν να υπάρξουν αθρόες εισαγωγές αμερικανικού καλαμποκιού. Το 42% της τροφής που καταναλώνεται στη χώρα προέρχεται από το εξωτερικό με το κόστος εισαγωγής τροφίμων να αυξάνεται από 1.8 δις δολάρια πριν τη NAFTA σε 24 δις δολάρια. Ενδεικτικά η χώρα εισάγει το 80% της κατανάλωσης ρυζιού. 8 Στα τέλη του 2010 περίπου 20.000.000 Μεξικάνοι ζούσαν σε καθεστώς διατοφικής φτώχειας.9

Εξωτερική Πολιτική

Σε σχέση με την εξωτερική πολιτική, η αμερικανική κοινωνία έχει κουραστεί μετά από 15 χρόνια συνεχών και, αν κρίνουμε από την κατάσταση σε Ιράκ, Αφγανιστάν και Λιβύη, ατελέσφορων πολεμικών αναμετρήσεων.10 Η παρεμβατικότητα που χαρακτηρίζει τόσο την κ. Κλίντον όσο και σημαντικό τμήμσ του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ προκαλεί σοβαρές υποψίες για το τι θα ακολουθήσει. Ειδικά αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι η υποψήφια των Δημοκρατικών, σε συνάρτηση με τη Ρωσία, δεν επιδιώκει κάτι λιγότερο από αλλαγή καθεστώτος. Κάποιοι στην Ουάσινγκτον δεν επιθυμούν απλά οι Ρώσοι να πράττουν διαφορετικά αλλά να σκέπτονται και να ψηφίζουν διαφορετικά. Η συνεχής αναζήτηση κάποιου «Χίτλερ», ενός σφαγέα ο οποίος πρέπει να καταστραφεί μόνο και μόνο για να επαναβεβαιωθούν οι αιώνιες φιλελεύθερες αρχές της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και ελεύθερης αγοράς συνιστά αντικείμενο μελέτης της ανθρώπινης ψυχολογίας…

Σε αυτό το πλαίσιο υποστηρίζεται πως μια πιθανή εκλογή Τραμπ θα αναπροσανατόλιζε την αμερικανική εξωτερική πολιτική σε πιο προσεκτικές κινήσεις. Οι αναφορές του Ντ. Τραμπ για την εξωτερική πολιτική, όμως, υπήρξαν αποσπασματικές, ημιτελείς και αλληλοαναιρούμενες. Πιο πολύ σκέψεις παρά συγκροτημένη επιχειρηματολογία. Χαρακτηριστική η περίπτωση, όταν στο πλαίσιο συζήτησης με αναλυτή διεθνών σχέσεων, ρωτούσε επίμονα για τη χρήση πυρηνικών όπλων τονίζοντας ότι ποιος ο λόγος να έχουν οι ΗΠΑ πυρηνικά όπλα αν δεν τα χρησιμοποιήσει.11

Η άγνοια για τη λειτουργία της διπλωματίας (ένας πολυεκατομμυριούχος στο Μανχάταν δεν χρειάζεται να είναι διπλωμάτης) και η υπερβολική αυτοπεποίθηση ενός καλού deal maker δεν είναι επαρκή εφόδια για να κατανοήσει κάποιος τη διεθνή πολιτική.

Η απροσχημάτιστη και τραχιά έμφαση στην ισχύ και η περιφρόνηση του για συμμαχίες και διεθνείς οργανισμούς τι μπορεί να επιφυλάσσει σε μικρές και μεσαίες χώρες όπως η Ελλάδα;

Επίσης, η παρουσία και το ιστορικό συγκεκριμένων συμβούλων εξωτερικής πολιτικής του Ντ. Τραμπ δεν συνηγορούν στην άποψη πως ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων συνειδητά προσανατολίζεται σε μια λιγότερο παρεμβατική πολιτική. Μεταξύ άλλων, ο Walid Phares, τακτικός σχολιαστής του Fox News, πρώην σύμβουλος του υποψηφίου προέδρου Μ. Ρόμνευ το 2012, στέλεχος στο παρελθόν του νεοσυντηρητικού Ιδρύματος για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών ( Foundation for the Defense of Democracies ), υποστηρικτής της πολιτικής του Τελ-Αβίβ με το οποίο διατηρεί σχέσεις από την εποχή του εμφυλίου πολέμου στο Λίβανο. Παράλληλα, ο γερουσιαστής της πολιτείας της Αλαμπάμα Jeff Sessions, ο οποίος είχε ψηφίσει υπέρ του βομβαρδισμού της τότε Γιουγκοσλαβίας το 1998, υπέρ της επέκτασης του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη τον Μάιο του 2002, τασσόμενος υπέρ του πολέμου στο Ιράκ το 2003.

Επιπροσθέτως, οι Keith Kellogg, αντιστράτηγος ε.α. και Joe Schmitz, πρώην Γενικός Επιθεωρητής του Υπουργείου Άμυνας επί κυβερνήσεως George W. Bush, είχαν εργαστεί στις CACI International και Blackwater USA, αντίστοιχα, εταιρείες οι οποίες ανέλαβαν συμβόλαια από την αμερικανική κυβέρνηση κατά την διάρκεια κατοχής του Ιράκ και εμπλέκονται σε περιστατικά βασανισμού κρατουμένων. Ένα σημαντικό σημείο αναφορικά με την υποψηφιότητα Ν. Τραμπ είναι πως επειδή δεν έχει παρουσία στην πολιτική, δεν έχει οικοδομήσει, σταδιακά, ένα επιτελείο της απόλυτης εμπιστοσύνης του ώστε να έχει αποκτήσει συγκεκριμένες θέσεις στην εξωτερική πολιτική. Αν εκλεγεί πρόεδρος θα εξαρτάται από τους συμβούλους του σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από προηγούμενους Αμερικανούς προέδρους. Η αστάθεια με την οποία εκφράζει απόψεις και η έλλειψη γνώσεων περί της διεθνούς πολιτικής τον καθιστούν ευάλωτο σε συμβούλους με στοχευμένες και ξεκάθαρες θέσεις.

Ανεξάρτητα, όμως, από την εκλογή Τραμπ ή Κλίντον ( πιθανότατα μιας θητείας όποιος και να εκλεγεί) σειρά λόγων συνηγορούν πως μια έντονα παρεμβατική ( παρεμβατική θα είναι σε ένα βαθμό λόγω των παγκόσμιων συμφερόντων της Ουάσινγκτον ) εξωτερική πολιτική δεν θα είναι τόσο εύκολα πραγματοποιήσιμη. Η αμερικανική κοινωνία κουράστηκε μετά από 15 έτη συνεχών πολέμων. Δύσκολα θα επιδείξει ενθουσιασμό για νέα πολεμική αναμέτρηση. Στην περίπτωση της Χίλαρυ Κλίντον πιθανές εμπλοκές από την έρευνα του FBI για την υπόθεση του ηλεκτρονικού της ταχυδρομείου,ίσως την καταστήσουν πιο προσεκτική. Παράλληλα, η αμερικανική κοινωνία δεν δείχνει να εμφορείται από μίσος και διάθεση για αλλαγή καθεστώτος στη Ρωσία. Η νοοτροπία αυτή χαρακτηρίζει μια δυναμική αλλά μικρή μειοψηφία. Προσοχή θα πρέπει να δοθεί επίσης και σε όποιον εκλεγεί αντιπρόεδρος από τους δύο υποψηφίους, οι οποίοι για ξεχωριστούς λόγους ο καθένας, ίσως κληθούν να συμμετέχουν ενεργά στη χάραξη και εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής.

Ελληνόφωνοι Ρεπουμπλικάνοι…

Σχετικά με την πατρίδα μας, οι αμερικανικές εκλογές φαίνεται ότι έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον, ιδιαίτερα, στο δεξιό πολιτικό φάσμα.

Το άγχος και η αγωνία να βγει ο κύριος Τράμπ ορισμένων συμπατριωτών μας μπορεί να εξηγηθεί μόνο με όρους ψυχολογίας. Η ταύτιση με τους ψηφοφόρους του Όρεγκον και του Κεντάκυ αλλά και της Αλαμπάμα είναι συγκινητική. Οι καρδιές των Ελλήνων υποστηρικτών του κ. Τραμπ χτυπάνε στο Μιζούρι, στην Πενσυλβάνια και στις δύο Ντακότες (Bischmark και Pierre).

Άσχετα από το γεγονός ότι ο ίδιος, εν πολλοίς, αγνοεί την ύπαρξη της χώρας μας και δεν θα διστάσει, εξίσου αδίστακτα όπως η κ. Κλίντον, να υποστηρίξει και να επιβάλλει πολιτικές αντίθετες με τα συμφέροντα του ελλαδικού κράτους και του Ελληνισμού γενικότερα.

Η θεμιτή αγανάκτηση από την διαχειριστική ανεπάρκεια και την ιδεοληψία της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα απέναντι στην Εκκλησία, και σε θέματα ταυτότητας και ελληνικής ιστορίας και η αντιπάθεια στην Αριστερά γενικά, πιθανόν να ωθεί κάποιους συμπατριώτες μας δεξιών πολιτικών φρονημάτων να βλέπουν την επικράτηση του υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων ως πράξη εκδίκησης απέναντι στην ελληνική Αριστερά.

Ίσως, στο μπερδεμένο τους μυαλό καθήκον, του Έλληνα δεξιού ή συντηρητικού ψηφοφόρου, είναι να υποστηρίζουν κάθε πολιτική δύναμη, παγκοσμίως, η οποία κατατάσσεται δεξιότερα του κέντρου. Άρα υποχρέωση των Ελλήνων δεξιών/συντηρητικών – αδιαφορώντας για τις τοπικές συνθήκες και την ιστορία της κάθε χώρας – είναι να υποστηρίξουν την καθαίρεση της Ρούσσεφ στη Βραζιλία, να χαιρετήσουν την πτώση του κόμματος της Κίρχνερ στην Αργεντινή και να εύχονται νίκη του κ. Τραμπ. Η εξύμνηση εκ μέρους τους της Θάτσερ και του Ρήγκαν, αμφότεροι γνωστοί για τις θέσεις τους στα εθνικά μας θέματα,ολοκληρώνει την εικόνα της παραρτηματικής πρόσδεσης – φράση την οποία έχει χρησιμοποιήσει ο καθηγητής Γ. Κοντογιώργης για την ιστορική και κοινωνιολογική έρευνα στη χώρα μας – των εν λόγω συμπατριωτών μας σε νοοτροπίες αλλότριες και ξένες προς την ιστορία και την ταυτότητα μας.

Θέλοντας να διατρανώσουν την δεξιά τους πολιτική ταυτότητα ελπίζουν η Νότια Καρολίνα, το Τενεσί και το Γουαϊόμινγκ να ψήφισαν τον «σωστό» υποψήφιο. Σωστό υποψήφιο για ποιον όμως;

Σε περίπτωση νίκης θα υπάρξει εορταστικό τραπέζι με παραδοσιακά ελληνικά φαγητά όπως hot-dog, hamburger, βραστό καλαμπόκι, παστό χοιρινό, cherry pie και άφθονη Budweiser. Η βραδιά θα κλείσει με τους συμμετέχοντες να τραγουδούν τον εθνικό τους. O say can you see by the dawn’s early light…

Στον έβδομο ουρανό αδέλφια…

Υ.Γ. Στις αρχές Δεκεμβρίου είναι προγραμματισμένες εκλογές στην Γκάνα. Υποψήφιος είναι ο Nana Akufo-Addo με υποψήφιο αντιπρόεδρο τον Mahamudu Bawumia του κεντροδεξιού, φιλελεύθερου Νέου Πατριωτικού Κόμματος. Απέναντι τους βρίσκεται ο Πρόεδρος της χώρας John Dramani Mahama με τον νυν αντιπρόεδρο Kwesi Amissah-Arthur του σοσιαλδημοκρατικού Εθνικού Δημοκρατικού Κογκρέσου. Αν ξανακερδίσει η Αριστερά στη Γκάνα, τότε κινδυνεύει άμεσα το Τόνγκο και το Μπενίν με πιθανή συνέπεια την κομμουνιστικοποίηση ολόκληρης της Κεντρικής Αφρικής. Γιατί δεν μιλάνε για αυτό ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης και η κ. Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου; Γιατί σιωπούν;

Πρώτη δημοσίευση: http://www.politicaldoubts.com/world/item/1124-donald-i-hilary-sxolia-kai-paratiriseis-gia-tis-amerikanikes-ekloges

1 Πέραν των σχολίων, τα οποία στόχο είχαν να ερεθίσουν την αντίθεση των εκλογέων στην πολιτική ορθότητα, υπήρξαν και κάποια που έγιναν από καθαρή βλακεία (trumpery) όπως στην περίπτωση ατόμου με κινητικά προβλήματα, https://www.youtube.com/watch?v=PX9reO3QnUA ή της ειρωνείας στο πρόσωπο του Γερουσιαστή John McCain ο οποίος πιάστηκε αιχμάλωτος κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, https://www.youtube.com/watch?v=eV8wvROelVE

4 Why Can’t The Nation and the Left Deal With Election Theft?, 18 Απριλίου 2016, http://www.truthdig.com/report/item/why_cant_the_nation_the_left_deal_with_election_theft_20160418

10Βλέπε την αντίδραση Χ. Κλίντον για τον θάνατο του Καντάφι, https://www.youtube.com/watch?v=mlz3-OzcExI

Advertisements