Σεμινάριο, Πέμπτη 20/11/14, 19:00/ Πολιτική Επικοινωνία: οι ιδιαιτερότητες της εκλογικής εκστρατείας στην Ελλάδα / Ευτύχης Βαρδουλάκης

002

Το Ινστιτούτο Συντηρητικής Πολιτικής (ΙΝΣΠΟΛ – conservatives.gr) διοργανώνει την Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2014 στις 19.00 σεμινάριο πολιτικής επικοινωνίας με τον κ. Ευτύχη Βαρδουλάκη, και θέμα «Πολιτική Επικοινωνία: οι ιδιαιτερότητες της εκλογικής εκστρατείας στην Ελλάδα».
Ακούμε συχνά για νέες μεθόδους και τεχνικές πολιτικής επικοινωνίας οι οποίες διαμορφώνονται στο εξωτερικό: ποιές είναι όμως οι ιδιαιτερότητες μιας πολιτικής εκστρατείας στην Ελλάδα, οι οποίες καθορίζουν το κατά πόσον οι νεώτερες προσεγγίσεις είναι όντως εφαρμόσιμες; Τί οφείλει να λάβει κανείς υπ’ όψιν του σχεδιάζοντας και προετοιμάζοντας μια πολιτική εκστρατεία στην Ελλάδα, ή συμμετέχοντας σε αυτήν; Σχεδίασμα απαντήσεως του ερωτήματος θα επιχειρήσει ο έμπειρος των ελληνικών εκλογικών αναμετρήσεων Ευτύχης Βαρδουλάκης σε ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο για κάθε ενδιαφερόμενο.
Ο Ευτύχης Βαρδουλάκης είναι σύμβουλος επικοινωνίας, εταίρος της εταιρείας πολιτικής στρατηγικής και επικοινωνίας Stratego και συγγραφέας του βιβλίου «Νέοι κανόνες πολέμου: Πώς να προετοιμαστείτε σωστά για μια εκλογική αναμέτρηση». Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική Επικοινωνία στο City University του Λονδίνου. Τα τελευταία 17 χρόνια εργάζεται ως σύμβουλος πολιτικής επικοινωνίας, στρατηγικής και πολιτικών ερευνών. Έχει συμμετάσχει σε πλήθος εκλογικών εκστρατειών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς και σε πολλές εκστρατείες επικοινωνίας φορέων και οργανισμών. Άρθρα, συνεντεύξεις και αναλύσεις του έχουν δημοσιευτεί στον Τύπο, ενώ έχει συμμετάσχει, ως ειδικός πολιτικός αναλυτής, σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.
__logo_pos
Το σεμινάριο θα λάβει χώρα στο Free Thinking Zone, Σκουφά 64 και Γριβαίων, 106 80 Αθήνα (Τ: 210 3617461, F: Free Thinking Zone). Η είσοδος είναι ελεύθερη και η ελάχιστη κατανάλωση 2 Ευρώ, ενώ θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης και συμμετοχής σε όσους τις ζητήσουν. Είστε εγκαρδίως προσκεκλημένοι!

 

 

vardoul

 

Facebook-Events

 

Advertisements
Posted in Εκδηλώσεις

Πολυτεχνείο: ο «Γράμμος-Βίτσι» της Μεταπολίτευσης;

Polytexneio-2bΤο 1973, στα γεγονότα του «Πολυτεχνείου», συνέβη κάτι πραγματικά εκπληκτικό: Έλληνες φοιτητές διακινδύνευσαν την ζωή τους και την ελευθερία τους με τον πλέον σαφή τρόπο, προκειμένου να διαδηλώσουν ενάντια στην Χούντα των Συνταγματαρχών – και, ει δυνατόν, να την ρίξουν. Αυτός ο έρωτας ελευθερίας σίγουρα αξίζει να τιμηθεί και να εορταστεί. Να μείνει ζωντανός στην μνήμη, να διδάσκει.

Όμως, ευτυχώς στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας έχουμε πολλά παραδείγματα παρόμοιων ηρωικών πράξεων -όχι μόνο ατομικών, αλλά και συλλογικών, όπως του Πολυτεχνείου- και αιματηρών συγκρούσεων. Πράξεων αντίστασης σε παράνομες, αντιδημοκρατικές εξουσίες. Δίκαια αιτήματα που πληρώθηκαν με αίμα. Καμία όμως από τις υπόλοιπες δεν τιμάται με τον ίδιο τρόπο όσο το Πολυτεχνείο.

Ο υπερτονισμός του Πολυτεχνείου εξυψώνει επίσης και την ιστορική σημασία της συγκεκριμένης Χούντας: η Ελλάδα πέρασε πολλές στρατιωτικές δικτατορίες. Η δικτατορία του Παπαδόπουλου σε καμία περίπτωση δεν απετέλεσε την αιμοσταγέστερη ή την φρικωδέστερη δικτατορία της νεότερης ελληνικής ιστορίας, ειδικά αν εξαιρέσουμε την τραγωδία της Κύπρου -που έλαβε χώρα επί Ιωαννίδη, του οποίου η δικτατορία ήταν αρκετά σκληρότερη καίτοι βραχύτερη. Επίσης, υπάρχουν πραξικοπήματα και στρατιωτικές δικτατορίες της νεότερης ελληνικής ιστορίας που κατά έναν ανεξήγητο τρόπο παρουσιάζονται ως και με θετικό τρόπο, ακόμα και από την Αριστερά – διότι, απ’ ότι φαίνεται, εκείνες ήταν «καλές» δικτατορίες, «καλά» πραξικοπήματα, στην αλλόκοτη συλλογική μας ιστορική λογική…

Τι λοιπόν καθιστά το όντως ηρωικό Πολυτεχνείο ηρωικότερο από παρόμοιες πράξεις που δεν μνημονεύονται τόσο συχνά, και την χούντα του Παπαδόπουλου χειρότερη από τρισχειρότερες δικτατορίες που δεν μονοπωλούν τόσο το συλλογικό μας ενδιαφέρον;

Ο σχετικά πρόσφατος χαρακτήρας των γεγονότων θα μπορούσε να αποτελεί μιαν απάντηση – μεσολαβούν μόλις σαράντα χρόνια. Ναι μεν αυτό σχετίζεται με την ένταση της μνήμης των ζώντων, αλλά μάλλον αποτελεί αντίστροφο επιχείρημα δεδομένου του τί έχουμε θεσμοθετήσει ως κράτος: η Πολιτεία έχει θεσπίσει ολοήμερη σχολική αργία και εκτενή θεωρητική σχολική προετοιμασία για τρία μόνο εθνικά ιστορικά γεγονότα: την Επανάσταση του 1821, το Όχι του 1940 και το Πολυτεχνείο του 1973.

Έτσι, η χούντα του ’67-’74 και η αντίσταση σ’ αυτήν εξισώνεται σε ιστορική σημασία για το νέο ελληνικό κράτος των 190 χρόνων με την Επανάσταση που το γέννησε και με την ηρωική του στάση στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο – ενώ παρόμοιες δικτατορίες και παρόμοιες αντιστάσεις αφήνουν την Πολιτεία παγερά αδιάφορη… Την ίδια Πολιτεία που έχει εξοβελίσει από την σχολική πραγματικότητα το ασύλληπτου ηρωισμού και ιστορικής σημασίας έπος της ΕΟΚΑ, ή τον Μακεδονικό Αγώνα.

Υφίσταται μία και μόνο εξήγηση γι’ αυτήν την προτίμηση:

Με το «Πολυτεχνείο» εορτάζονται δύο πράγματα. Ο ηρωισμός της πράξης αφ’ ενός, αλλά και αυτό που θέλει να αναγνωρίζει το καθεστώς της Μεταπολίτευσης ως την ιδρυτική του στιγμή, και ακόμα παραπέρα την νομιμοποιητικὴ στιγμὴ για ό,τι θα ακολουθούσε.

Η «γενιά του Πολυτεχνείου» γνώριζε, συνειδητά ή ανεπίγνωστα, ότι μόνο η επαναλαμβανόμενη ηρωοποίησή της ως συνόλου θα μπορούσε να της προσφέρει τα «κλειδιά» της νέας πολιτικής περιόδου. Γι’ αυτό αφήνει να εννοηθεί ότι όλοι οι φοιτητές, ως «φοιτητικό κίνημα», αντιστάθηκε ηρωικά – διότι, ως γνωστόν, αν όσοι δηλώνουν ότι ήταν εκείνη την νύχτα πίσω από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου όντως ήταν, τότε αυτά τα κάγκελα υπερβαίνουν κατά πολύ το μήκος του τείχους του Βερολίνου.

Ο υπερτονισμός του εορτασμού αφ’ ενός χαρίζει… δυνατές συγκινήσεις στην ίδια την γενιά που έζησε τα γεγονότα («αχ βρε Μαρία, τί ωραίοι και αγωνιστές που ήμασταν τότε»), αφ’ ετέρου εγκαθιδρύει την περίπου ημίθεη φύση της στο διαγενεακό της περιβάλλον –ή τουλάχιστον έτσι νόμιζαν. Ο ενθουσιαστικός αυτοθαυμασμός αυτής της γενιάς εγκαθιδρύει παράλληλα την τοτεμική της εξουσία απέναντι στην επόμενη, δίδει κυκλούμενη άφεση αμαρτιών και μόνιμη θέση αυθεντίας.

Εν τέλει, το «Πολυτεχνείο» επελέγη για να διαδραματίσει τον ρόλο της «τελετουργικής γιορτής του Καθεστώτος» – όπως στην χούντα εορταζόταν η «εθνοσωτήριος επανάστασις», και όπως στο μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς εορταζόταν ο «Γράμμος-Βίτσι». Πρόκειται για μια εξαιρετική επιλογή, καθ’ ότι η αυτοθυσιαστική και αντιστασιακή φύση της εξέγερσης του Πολυτεχνείου μεταγγίζει την γνησιότητά της και στο ίδιο το καθεστώς, κάτι που λειτούργησε άψογα κατά τις δεκαετίες της Μεταπολίτευσης.

Τώρα όμως, που το καθεστώς της Μεταπολίτευσης είναι πτώμα τυμπανιαίο, μήπως πρέπει να αποσυνδέσουμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου από την νομιμοποιητική της, αυτοαγιογραφική χρήση εκ μέρους μιας αδίστακτης πολιτικής γενιάς και κάστας; Και να διερωτηθούμε αν είναι η χούντα του ’67-’74 και η Εξέγερση εναντίον της όντως ένα από τα τρία σημαντικότερα γεγονότα της νεότερης ελληνικής ιστορίας, όπως εμπράκτως διδάσκουμε στα παιδιά μας;

Μαζί με το τέλος ενός συγκεκριμένου πολιτικού Καθεστώτος, της Μεταπολίτευσης, ίσως πεθαίνει και ο τελετουργικός εορτασμός του ως «εορτής του καθεστώτος», όπως κατέρρεαν τα επιβλητικά αγάλματα των επαναστατών στις χώρες της πρώην σοβιετικής ένωσης. Τώρα, που ακόμα η μεγάλη «παρέα» της «γενιάς του Πολυτεχνείου» προσπαθεί με νύχια και με δόντια να συνεχίσει να κρατά τα ηνία, αυτεξευτελιζόμενη σε όλο και μεγαλύτερη καταβαράθρωση της αξιοπρέπειάς της.  Ίσως είναι νωρίς για να τεθούν αυτές οι νύξεις -μόνο η φυσική, βιολογική φθορά είναι ικανή να πείσει την γενιά του Πολυτεχνείου ότι δεν της ανήκουν τα σκήπτρα της αιώνιας εξουσίας και επιβολής- μα πιστεύουμε ότι συν τω χρόνω θα φανερώνεται ο ρεαλισμός τους.

Σωτήρης Μητραλέξης

Posted in Άρθρα_Τοποθετήσεις

Η Εξόριστη Ιδεολογία [PDF]

Το Ινστιτούτο Συντηρητικής Πολιτικής δημοσιεύει το μελέτημα του συνεργαζόμενου ερευνητή του ΙΝΣΠΟΛ Δρ. Άγγελου Χρυσόγελου (βιογραφικό) με θέμα:

Η Εξόριστη Ιδεολογία

Γιατί η Δεξιά στην Ελλάδα δεν υιοθέτησε ποτέ τον συντηρητισμό;

 

Ένα από τα μεγάλα μειονεκτήματα της κομματικής εκπροσώπησης της Δεξιάς τα τελευταία σαράντα χρόνια στην Ελλάδα είναι ότι ουδέποτε αποδέχτηκε την φύση της ως φορέα μιας ελληνικής συντηρητικής ιδεολογίας. Αντίθετα, η Δεξιά στην Ελλάδα, και ιδιαίτερα η βασική κομματική της έκφραση, η Νέα Δημοκρατία, «περιπλανήθηκε» στο ιδεολογικό τοπίο, αναζητώντας ιδεολογική ταυτότητα και έκφραση σε διαφόρους –ισμούς εκτός από αυτόν που κατ’ εξοχήν θα περίμενε κανείς να υιοθετήσει. Παράλληλα, ενώ η Δεξιά σταδιακά αποσιώπησε ή και αποκήρυξε βασικά ιδεολογικά χαρακτηριστικά που την συνέδεαν με την ελληνική κοινωνική πραγματικότητα και τις παραδόσεις της, η ευρεία (κεντρο)Αριστερά υπέστη την αντίθετη μετάλλαξη, μετατρεπόμενη από μια ιδεολογικά περιχαρακωμένη κάστα σε έναν λαϊκό πολιτικό φορέα («κίνημα») μέσω του καθαρτηρίου του λαϊκισμού. Έτσι, η Δεξιά απώλεσε κάθε αναφορά στον λαϊκό της χαρακτήρα, καταλήγοντας ένας σχηματισμός ιδεολογικού μεταπρατισμού και πολιτικού διαχειριτισμού και χάνοντας κάθε ελπίδα πολιτικής και ιδεολογικής ηγεμονίας.

Το παρόν μελέτημα επιχειρεί να ιχνηλατήσει αυτήν την πορεία και εξέλιξη επικεντρωνόμενο στην κατ’ εξοχήν κομματική εκπροσώπηση της Δεξιάς παρατάξεως στην μεταπολιτευτική Ελλάδα: στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, στην αναμάσηση άλλοτε του φιλελευθερισμού, άλλοτε του βενιζελισμού και άλλοτε της χριστιανοδημοκρατίας και στην κλιμακούμενη αλλοτρίωσή του από την εκπροσώπηση όσων ιδεών, αρχών και συντεταγμένων θα το καθιστούσαν πραγματικό εκπρόσωπο της ευρύτερης παράταξης δεξιότερα του πολιτικού κέντρου. Τώρα που το κόμμα αυτό έχει πλέον κλείσει ανεπίστρεπτα τον ιστορικό του κύκλο και έχει χάσει  κάθε αξίωση ευμεγέθους παρουσίας στο πολιτικό τοπίο του μέλλοντος, μπορεί να λειτουργήσει προληπτικά ως παράδειγμα προς αποφυγή και ως πηγή κατάδειξης της πορείας του μεταπρατισμού ως μηχανισμού παραγωγής ηττώμενης ιδεολογίας.

Το μελέτημα είναι διαθέσιμο σε μορφή PDF:

4_14_c_ChrysogelosEksoristiIdeologia-page-001

Posted in έρευνες_δημοσιεύσεις

Δύο (2) θέσεις πρακτικής ασκήσεως για φοιτητές

praktask-page-001 Το Ινστιτούτο Συντηρητικής Πολιτικής (ΙΝΣΠΟΛ – conservatives.gr) προκηρύσσει δύο θέσεις τετράμηνης πρακτικής ασκήσεως στην Αθήνα.

Η πρακτική άσκηση αφορά αρμοδιότητες διοικητικής και ερευνητικής υποστηρίξεως θα διαρκέσει τέσσερις (4) μήνες, από την Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2014 μέχρι την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2015. Η πρακτική άσκηση είναι μερικού ωραρίου και απαιτεί κατά μέσον όρο 20 ώρες εργασίας την εβδομάδα από τον ασκούμενο, με απαραίτητη φυσική παρουσία στα γραφεία και στους χώρους δραστηριότητας του Ινστιτούτου.

Οι ασκούμενοι που εντάσσονται στο πρόγραμμα πρακτικής άσκησης του Ινστιτούτου συμμετέχουν στις ερευνητικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες του Ινστιτούτου, στα έργα που αναλαμβάνει το Ινστιτούτο, στην οργάνωση, προετοιμασία και επικοινωνία των σχετικών εκδηλώσεων και εκδόσεων και γενικότερα στην καθημερινή υποστήριξη του Ινστιτούτου. Στις αρμοδιότητες και ευθύνες των ασκουμένων συγκαταλέγεται μεταξύ άλλων η διοικητική και οργανωτική υποστήριξη, η απομαγνητοφώνηση και επιμέλεια ελληνικών και αγγλικών κειμένων, η τυπογραφική προετοιμασία εργασιών και τόμων (χωρίς να απαιτούνται πρότερες εξειδικευμένες γνώσεις), η διεξαγωγή εν όλω ή εν μέρει έρευνας, η (επικουρία στην) διοργάνωση και επικοινωνία των εκδηλώσεων του Ινστιτούτου κ.ά.

Οι ενδιαφερόμενοι φοιτητές ή απόφοιτοι ΑΕΙ μπορούν να προέρχονται από οποιαδήποτε σχολή ΑΕΙ (καίτοι προτιμώνται φοιτητές πολιτικών, νομικών ή διοικητικών επιστημών), με προϋπόθεση την πολύ καλή γνώση της ελληνικής και της αγγλικής γλώσσας (όπως και χρήσης ηλεκτρονικού υπολογιστή), καθώς και το πρωτογενές ενδιαφέρον για τα πεδία δράσης του Ινστιτούτου.

Οι θέσεις πρακτικής άσκησης είναι άμισθες, καίτοι οι ενδιαφερόμενοι ενθαρρύνονται να αναζητήσουν εξωτερική χρηματοδότηση για την πραγματοποίησή τους. Στο τέλος της (επιτυχούς) πρακτικής άσκησης θα χορηγηθεί βεβαίωση πρακτικής ασκήσεως και επαγγελματικής προϋπηρεσίας, καθώς και συστατική επιστολή. (Σε περίπτωση ανεπαρκούς ή πλημμελούς φυσικής παρουσίας ή ασκήσεως των καθηκόντων κατά τη διάρκεια της ασκήσεως, αυτή θα τερματιστεί πάραυτα χωρίς τα ανωτέρω.) Η συμφωνία για την διεξαγωγή της πρακτικής ασκήσεως θα λάβει χώρα είτε μέσω του συστήματος κεντρικής υποστήριξης της πρακτικής άσκησης φοιτητών ΑΕΙ «ΑΤΛΑΣ» (atlas.grnet.gr) είτε με ιδιωτικό συμφωνητικό.

Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να αποστείλουν (α) βιογραφικό σημείωμα και (β) σημείωμα κινήτρων και στόχων μέχρι την Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014 το αργότερο στην διεύθυνση greek.conservatives [-at-] gmail.com. Ακολούθως θα κληθούν για συνέντευξη εντός της εβδομάδος 10-14 Νοεμβρίου 2014 στα γραφεία του Ινστιτούτου (Ναυάρχου Νικοδήμου 2 & Φιλελλήνων, 10557 Σύνταγμα – Αθήνα).

Posted in Εκδηλώσεις

Πεμ 6 Νοεμβ, 19.00: Εθνική Άμυνα σε Άμυνα – Η διαμόρφωση των αναγκών της Εθνικής Άμυνας και η δυνητική απειλή

Το Ινστιτούτο Συντηρητικής Πολιτικής (ΙΝΣΠΟΛ – conservatives.gr) διοργανώνει την
Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2014 στις 19.00 εκδήλωση με θέμα:
*
Εθνική Άμυνα σε Άμυνα – Η διαμόρφωση των αναγκών της Εθνικής Άμυνας και η δυνητική απειλή
*
Τα θέματα που θα αναπτυχθούν στο πλαίσιο της εκδηλώσεως:
1. Χειρισμός Κρίσεων: Βασίλειος Μαρτζούκος (Αντιναύρχος Π.Ν., ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.)
2. Πολιτικοστρατιωτική Συνεργασία: Αναστάσιος Μπασαράς (Σμήναρχος Π.Α., ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.)
3. Η εθνική στρατιωτική ισχύς: Κωνσταντίνος Αργυρόπουλος (Αντιστράτηγος Ε.Σ., ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.)
4. Η δυνητική στρατιωτική απειλή: Χρήστος Μηνάγιας (Ταξίαρχος Ε.Σ., ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.)
*
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον χώρο εκδηλώσεων των εκδόσεων Εν Πλω
(στο εμπορικό κέντρο Atrium, Χαριλάου Τρικούπη 6-10)  και έχει ελεύθερη είσοδο.
Θα δοθούν βεβαιώσεις συμμετοχής σε όσους τις ζητήσουν.
10570463_640845959346109_6120775228042406642_n
Posted in Εκδηλώσεις

ΕΡΕΥΝΑ B’ [PDF]/ το νομικο καθεστως των σχεσεων εκκλησιας-κρατους

Το Ινστιτούτο Συντηρητικής Πολιτικής δημοσιεύει την ερευνητική εργασία του συνεργαζόμενου ερευνητή του ΙΝΣΠΟΛ Γιώργου Κοκκόλη (βιογραφικό) με θέμα:

*

Το νομικό καθεστώς των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους

Εισαγωγή στις νομικές διαστάσεις των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα και στην Κύπρο

*

Η έρευνα είναι διαθέσιμη σε μορφή PDF:

3_14_b_KokkolisEkklKr

Περίληψη της έρευνας:

Σε αυτό το σκέλος της έρευνάς μας θα εισαγάγουμε τον αναγνώστη στην εποπτεία του νομικού καθεστώτος των σχέσεων Εκκλησίας και Κράτους στην Ελλάδα. Μετά από μια σύντομη ιστορική αναδρομή, η οποία αναδεικνύει κάποιες αιτιώδεις πτυχές του ζητήματος, θα παρουσιάσουμε το πώς ρυθμίζεται νομικά η ίδια η θέση της Εκκλησίας στον ελληνικό δημόσιο χώρο αφ’ ενός και το πώς έχει θεσμισθεί να συσχετίζεται το ελληνικό κράτος μαζί της αφ’ ετέρου. Διαπιστώνουμε εδώ ως θέσμιο αυτό που σε έτερο σκέλος της έρευνας έχει διαπιστωθεί ως σύγχυση: ότι οι σχέσεις (και το ενδεχόμενο αίτημα χωρισμού) Εκκλησίας-Κράτους είναι ένα ζήτημα ουσιαστικά διαφορετικό από τις σχέσεις (και το ενδεχόμενο αίτημα χωρισμού) Εκκλησίας-Κοινωνίας.

Ολοκληρώνοντας την εισαγωγική εποπτεία της νομικής διαστάσεως των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα, θα προχωρήσουμε στην νύξη μιας αντιπρότασης: διαπιστώνουμε πως υφίσταται ήδη κράτος στο οποίο υπάρχει πλήρης χωρισμός Εκκλησίας-Κράτους, χωρίς όμως να λαμβάνει χώρα χωρισμός Εκκλησίας-Κοινωνίας. Αυτό το κράτος είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, όπου ναι μεν υφίσταται πλήρης νομικός χωρισμός Εκκλησίας-Κράτους (δηλαδή: η Εκκλησία δεν δύναται να αναλάβει την άσκηση εξουσιών που κανονικά ανήκουν στο κράτος, είτε σε μικρο- είτε σε μακρο-επίπεδο), ενώ ταυτόχρονα οι σχέσεις Εκκλησίας-Κοινωνίας είναι τουλάχιστον τόσο στενές, αν όχι στενότερες, απ’ ό,τι στην Ελλάδα.

Φυσικά, εμπλέκεται το ζήτημα της οικονομικής αυτοτέλειας της Εκκλησίας, η οποία υφίσταται στην Κύπρο αλλά δεν υφίσταται στην Ελλάδα – ζήτημα για το οποίο δεν τολμούμε να προτείνουμε λύση στο πλαίσιο της παρούσης σύντομης έρευνας, αν μη τι άλλο διότι δεν επαρκούν για κάτι τέτοιο τα δημοσίως διαθέσιμα στην Ελλάδα στοιχεία, με τα οποία κανείς θα μπορούσε να κοστολογήσει αντιπρόταση. Μολαταύτα, το γεγονός παραμένει: είναι απολύτως εφικτό το να μην υφίσταται διαπλοκή των αρμοδιοτήτων Εκκλησίας-Κράτους, χωρίς όμως να επέρχεται ή να μεθοδεύεται χωρισμός Εκκλησίας-Κοινωνίας. Παράδειγμα, η Κύπρος.

 

Στους επόμενους μήνες θα ακολουθήσουν και τα δύο τελευταία μέρη της ευρύτερης έρευνας του ΙΝΣΠΟΛ για τις σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Posted in έρευνες_δημοσιεύσεις

Σεμιναριο B’: το νομικο καθεστως των σχεσεων εκκλησιας-κρατους / Πεμπτη 16/10/14, 20:00

Το Ινστιτούτο Συντηρητικής Πολιτικής (ΙΝΣΠΟΛ – conservatives.gr) διοργανώνει την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014 στις 20.00 σεμινάριο με θέμα:
*
Το νομικό καθεστώς των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους
Εισαγωγή στις νομικές διαστάσεις των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα και στην Κύπρο
*
 Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στο βιβλιοπωλείο «ΕΝΑΣΤΡΟΝ» (Σόλωνος 101, Αθήνα) και έχει ελεύθερη είσοδο.
 *
Εισηγητής ο Γιώργος Κοκκόλης, ο οποίος θα παρουσιάσει έρευνά του για το θέμα. Θα ακολουθήσει συζήτηση. Θα δοθούν βεβαιώσεις συμμετοχής σε όσους τις ζητήσουν.
*
 Αποτελεί μέρος σειράς τεσσάρων σεμιναρίων (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος 2014) με θέμα τις σχέσεις εκκλησίας-κράτους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και την μελλοντική εξέλιξή τους. Έχει προηγηθεί έρευνα για τις οικονομικές σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, ενώ θα ακολουθήσουν ερευνητικές συνεισφορές για το θέμα των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους στον ελληνικό δημόσιο λόγο και για τον εκκλησιαστικό κατακερματισμό στην Ελλάδα.

///

Σε αυτό το δεύτερο σεμινάριο θα εισαγάγουμε τους συμμετέχοντες στην εποπτεία του νομικού καθεστώτος των σχέσεων Εκκλησίας και Κράτους στην Ελλάδα. Μετά από μια σύντομη ιστορική αναδρομή, η οποία αναδεικνύει κάποιες αιτιώδεις πτυχές του ζητήματος, θα παρουσιάσουμε το πώς ρυθμίζεται νομικά η ίδια η θέση της Εκκλησίας στον ελληνικό δημόσιο χώρο αφ’ ενός και το πώς έχει θεσμισθεί να συσχετίζεται το ελληνικό κράτος μαζί της αφ’ ετέρου. Διαπιστώνουμε εδώ ως θέσμιο αυτό που σε έτερο σκέλος της έρευνας έχει διαπιστωθεί ως σύγχυση: ότι οι σχέσεις (και το ενδεχόμενο αίτημα χωρισμού) Εκκλησίας-Κράτους είναι ένα ζήτημα ουσιαστικά διαφορετικό από τις σχέσεις (και το ενδεχόμενο αίτημα χωρισμού) Εκκλησίας-Κοινωνίας.

Ολοκληρώνοντας την εισαγωγική εποπτεία της νομικής διαστάσεως των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα, θα προχωρήσουμε στην νύξη μιας αντιπρότασης: διαπιστώνουμε πως υφίσταται ήδη κράτος στο οποίο υπάρχει πλήρης χωρισμός Εκκλησίας-Κράτους, χωρίς όμως να λαμβάνει χώρα χωρισμός Εκκλησίας-Κοινωνίας. Αυτό το κράτος είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, όπου ναι μεν υφίσταται πλήρης νομικός χωρισμός Εκκλησίας-Κράτους (δηλαδή: η Εκκλησία δεν δύναται να αναλάβει την άσκηση εξουσιών που κανονικά ανήκουν στο κράτος, είτε σε μικρο- είτε σε μακρο-επίπεδο), ενώ ταυτόχρονα οι σχέσεις Εκκλησίας-Κοινωνίας είναι τουλάχιστον τόσο στενές, αν όχι στενότερες, απ’ ό,τι στην Ελλάδα.

Φυσικά, εμπλέκεται το ζήτημα της οικονομικής αυτοτέλειας της Εκκλησίας, η οποία υφίσταται στην Κύπρο αλλά δεν υφίσταται στην Ελλάδα – ζήτημα για το οποίο δεν τολμούμε να προτείνουμε λύση στο πλαίσιο της παρούσης σύντομης έρευνας, αν μη τι άλλο διότι δεν επαρκούν για κάτι τέτοιο τα δημοσίως διαθέσιμα στην Ελλάδα στοιχεία, με τα οποία κανείς θα μπορούσε να κοστολογήσει αντιπρόταση. Μολαταύτα, το γεγονός παραμένει: είναι απολύτως εφικτό το να μην υφίσταται διαπλοκή των αρμοδιοτήτων Εκκλησίας-Κράτους, χωρίς όμως να επέρχεται ή να μεθοδεύεται χωρισμός Εκκλησίας-Κοινωνίας. Παράδειγμα, η Κύπρος.

///

kokkolis thumbnailΓιώργος Κοκκόλης γεννήθηκε το 1988 στην Αθήνα και εργάζεται ως πολιτικός συντάκτης σε ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην ιστορία του εθνικισμού από του London School of Economics and Political Science αφ’ ότου αποφοίτησε με άριστα από το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι εκπρόσωπος στην Ελλάδα του cafebabel.com, του πρώτου πανευρωπαϊκού νεανικού περιοδικού. Για την δράση του έχει τιμηθεί με το βραβείο Καρλομάγνος. Από τον Σεπτέμβριο του 2014 αναλαμβάνει αντιδήμαρχος παιδείας και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στον δήμο Ραφήνας-Πικερμίου.

 

Facebook Event:
Facebook-Eventsfacebook_16

 

Posted in Εκδηλώσεις